အစၥလာမ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသာသနာ
အစၥလာမ္ဟူသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း အမိန္႔နာခံျခင္းဟု အဓိပၸာယ္ရသည္။နိစၥထာဝရတည္ရွိေတာ္မူေသာ တစ္ဆူတည္းတစ္ပါးတည္း ျဖစ္ေတာ္မူေသာအလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ အမိန္႔ေတာ္ႏွင့္ ေနာက္ဆံုးတမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္သခင္၏ စံနမူနာမ်ားကို နာခံက်င့္သံုးျခင္းျဖင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ရရွိျခင္းျဖစ္သည္။အစၥလာမ္သည္ ၿပီးျပည့္စံုေသာ ဘာသာသာသနာ အယူဝါဒလမ္းစဥ္ျဖစ္သည္။ လူ႔ဘဝ တည္ေဆာက္ေရး လမ္းၫႊန္ျဖစ္သည္။ သာသနာဟူသည္အဆံုးအမျဖစ္သည္။တမန္ေတာ္ျမတ္၏ဩဝါဒေတာ္တစ္ရပ္တြင္ဒီန္သာသနာဟူသည္အဆံုးအမျဖစ္သည္ဟုလာရွိသည္။
အစၥလာမ္သည္ ကမၻာတည္စကတည္းကရွိေသာကမၻာဦးဘာသာျဖစ္သည္။ ကမၻာဦးဖခင္အာဒမ္၊ မိခင္ဟာဝါႏွင့္တကြလူမ်ိဳးအသီးသီးေဒသ
အသီးသီး၊ ေခတ္အသီးသီးတြင္ ေပၚထြန္းခဲ့သမွ်ေသာ နဗီရစူလ္အေပါင္းႏွင့္ အျမင့္ျမတ္ဆံုးပြင့္ေတာ္မူခဲ့သည့္ေနာက္ဆံုးနဗီတမန္ေတာ္မုဟမၼဒ္သခင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္တို႔ လိုက္နာက်င့္သံုး ေဟာၾကားသြန္သင္ေသာ ဒီန္သာသနာေတာ္သည္ အစၥလာမ္ျဖစ္သည္။မြတ္စလင္မ္ဟူသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းသူ၊ အမိန္႔နာခံသူဟု အဓိပၸာယ္ရသည္။အစၥလာမ္တည္းဟူေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္ကို နာခံက်င့္သံုးသူျဖစ္သည္။
မြတ္စလင္မ္သည္ လူမ်ိဳးကို ရည္ၫႊန္းေသာ အမည္မဟုတ္။ အစၥလာမ္သာသနာသက္ဝင္ယံုၾကည္သူ လူတိုင္းကို မြတ္စလင္မ္ဟုေခၚသည္။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္မွတစ္ပါးအျခားခဝပ္ကိုးကြယ္ထိုက္ေသာအရွင္မရွိ။တမန္ေတာ္ျမတ္မုဟမၼဒ္သခင္သည္အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ေစလႊတ္ေတာ္မူ
ေသာေနာက္ဆံုးတမန္ေတာ္ျဖစ္သည္ဟူေသာ သန္႔စင္ေသာ စကားေတာ္အဓိဌာန္ကို ျြခင္းခ်က္မရွိ သက္ဝင္ယံုၾကည္လိုက္နာက်င့္သံုးသူကို မြတ္စလင္မ္ဟုေခၚသည္။
အစၥလာမ္သည္စၾကဝဠာတစ္ခုလံုးႏွင့္သက္ဆိုင္သည္။လူသားအားလံုးႏွင့္သက္ဆိုင္သည္။က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္အရရွင္းျပပါမည္။
အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ စၾကဝဠာေလာကခပ္သိမ္းကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေတာ္မူေသာအရွင္ျဖစ္သည္။ (ကုရ္အာန္ အဖြင့္က႑၊ ၁း၂)
အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ ပုဂိၢဳလ္၊ သတၲဝါ၊ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာမဟုတ္၊ျဖစ္ပ်က္ အနိစၥသခၤါရဓမၼတို႔ႏွင့္ ကင္းေတာ္မူေသာ အရွင္ျဖစ္သည္။ အိုျခင္း၊နာျခင္း၊ ေသျခင္း ကင္းေတာ္မူေသာအရွင္ျဖစ္သည္။ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ ဗ်ာဓိ၊မရဏတို႔ႏွင့္ လားလားမွ မအပ္စပ္ေသာအရွင္ျဖစ္သည္။ ႐ုပ္၊ နာမ္၊ ဓမၼ၊သခၤါရတို႔ကိုျဖစ္ေပၚထင္ရွားေစေတာ္မူေသာစၾကဝဠာအနႏၲကိုလႊမ္းမိုးသက္ေရာက္ေနသည့္သဘာဝနိယာမတို႔ကိုျပဌာန္းေတာ္မူေသာအေၾကာင္း
တရား အားလံုးတို႔၏ ပထမဦးဆံုး အေၾကာင္းတရားကိုအစပ်ိဳးေစေတာ္မူေသာ အရွင္ျဖစ္သည္။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္တစ္ဆူတည္း တစ္ပါးတည္း တည္ရွိ ေတာ္မူသည္။တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္သခင္သည္ ေလာကခပ္သိမ္းအတြက္ က႐ုဏာေတာ္ရွင္အျဖစ္ ပြင့္ေပၚလာသည္။
(ကုရ္အာန္ နဗီတမန္ေတာ္မ်ားက႑၊ ၂၁း၁၀၇)
တမန္ေတာ္ျမတ္ မုဟမၼဒ္သခင္သည္အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာေနာက္ဆံုးတမန္ေတာ္ျဖစ္သည္။ မုဟမၼဒ္ဟူေသာအမည္၏အဓိပၸာယ္မွာခ်ီးမြမ္းျခင္းခံထိုက္သူဟူ၍ျဖစ္သည္။ထို႔ေၾကာင့္ပညတ္ရာဓါတ္ပါဆိုသကဲ့သို႔တမန္ေတာ္ျမတ္မုဟမၼဒ္သခင္
သည္ေကာင္းျခင္းမဂၤလာအျဖာျဖာတို႔ႏွင့္ထူးျခားေဝဆာ၍အခါမလပ္၊ေမတၲာပိုအပ္ေသာလူသားတို႔၏အခ်စ္ေတာ္ျဖစ္သည္။
သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာလူတို႔၏ေမတၲာပို႔သျခင္းခံရေသာထူးျခားသည့္ ဂုဏ္ရည္ေတာ္ပိုင္ဆိုင္သူ ျဖစ္သည္။တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္သည္ လူ႔သမိုင္းတြင္ ေလာကီေလာကုတၲရာ၊ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈဘက္ ျပည္ေရးရြာမႈဘက္ ႏွစ္ဖက္စလံုးတြင္ အႀကီးမားဆံုး ေအာင္ျမင္မႈရရွိခဲ့သူျဖစ္သည္။ လူသားတို႔အေပၚတြင္ ေန႔စဥ္ေနထိုင္ေရးဘဝလမ္းေၾကာင္းအပါအဝင္ ဩဇာအရွိဆံုး ပုဂိၢဳလ္ထူးတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ထိုအခ်က္ကို ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္ျဖစ္သည့္ သမိုင္းပညာရွင္မိုက္ကယ္အိပ္ခ်္ဟတ္(MichaelH.HART)က သူေရးသည့္ႊ့The 100; A Ranking of the Most
infulential Persons in History အမည္ရွိစာအုပ္တြင္တမန္ေတာ္မုဟမၼဒ္သခင္အားအဆင့္အမွတ္တစ္ေနရာ၌ထားကာေဖာ္ျပထားသည္။ထိုစာအုပ္ကို သမိုင္းပါေမာကၡဆရာႀကီး ေဒါက္တာသန္းထြန္းက "ေက်ာ္စြာ၁၀ဝ" ဟု အမည္ေပးကာ ဘာသာျပန္ၿပီးျဖစ္ သည္။
(ေဒါက္တာသန္းထြန္း၊(၂၀ဝ၁)၊ မုဟမၼဒ္(၅၀၇-၆၃၂)။ ေက်ာ္စြာ ၁၀ဝ ပထမ တြဲ၊ ရန္ကုန္၊ အင္ၾကင္းဦး။
တမန္ေတာ္မုဟမၼဒ္သခင္ဦးေဆာင္ခဲ့သည့္အာရပ္လူ႔အစည္းအ႐ံုးႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈအေၾကာင္းကိုစာေရးဆရာႀကီးဗန္းေမာ္တင္ေအာင္က
သဘာဝသိပၸံစာအုပ္တြင္ဤသို႔ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ "အစၥလာမ္ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္အာရဗ္အင္ပါယာ" ဟူေသာေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္" မိုဟာမက္သည္
မကၠာဟ္ႏွင့္မဒီနာၿမိဳ႕ျပႏိုင္ငံႏွစ္ႏိုင္ငံတို႔ကို(၇)ရာစုႏွစ္မ်ားအစပိုင္းေလာက္တြင္စတင္သိမ္းသြင္းစုစည္းမိ၏။ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအစုစုအသင္း
သင္းကြဲကာက်ဥ္းက်ဥ္းေျမာင္းေျမာင္းေနထိုင္လ်က္ရွိေနခဲ့ၾကေသာအာရဗ္လူ႔အစည္းအ႐ံုးကေလးမ်ားကိုသိမ္းသြင္းစုစည္းရေသာစည္း႐ံုးေရး
လုပ္ငန္းသည္ေသးငယ္လြယ္ကူေသာကိစၥတစ္ရပ္မဟုတ္ေပ။အလြန္တရာေလးလံခက္ခဲေသာလုပ္ငန္းႀကီးတစ္ခုျဖစ္၏။မိုဟာမက္သည္သာမန္
စည္း႐ံုးေရးသမားႀကီးတစ္ဦးသာမဟုတ္ေပ။ႏိုင္ငံေရး၊စစ္ေရးႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈေခါင္းေဆာင္ႀကီးတစ္ဦးပါျဖစ္၏။သူသည္ႏွစ္ေပါင္းအစိတ္သံုးဆယ္
ခန္႔မွ်အတြင္းအာေရဗ်ကြ်န္းဆြယ္တြင္ အစုစု အသင္းသင္းကြဲေန႐ံုသာမက အယူဝါဒအမ်ိဳးမ်ိဳးကြဲျပားကာ ၄င္းတို႔အခ်င္းခ်င္းလည္း မၾကာမၾကာ စစ္မက္တိုက္ခိုက္လ်က္ရွိၾကေသာအာရဗ္လူ႔အစည္းအ႐ံုးမ်ားအားအစၥလာမ္ယဥ္ေက်းမႈကိုဦးထိပ္ထားေသာအာရဗ္ႏိုင္ငံေတာ္အျဖစ္ျဖင့္ထူးထူး
ျခားျခားသိမ္းသြင္းထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။မိုဟာမက္ကိုဆက္ခံခဲ့ၾကေသာအစၥလာမ္ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္အာရဗ္လူ႔႕အစည္းအ႐ံုးအႀကီးအကဲႏွင့္ေခါင္း
ေဆာင္မ်ားသည္ထိုသို႔အာေရဗ်ႏိုင္ငံေတာ္ထူေထာင္ ၿပီးခဲ့႐ံုႏွင့္ တင္းတိမ္ရပ္တန္႔ေနခဲ့ၾကသူမ်ားမဟုတ္ေပ" ဟုေဖာ္ျပထားသည္။
(ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္(၁၉၇၄)၊သဘာဝသိပၸံ၊ စာ-၁၈၃)
ထို႔အျပင္ "ေခတ္သစ္ေခတ္ေဟာင္းႏွင့္ အေရွ႕အေနာက္တို႔၏ ေပါင္းကူး" ေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္-" အာရဗ္လူ႔အစည္းအ႐ံုးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈသည္ ေရာမအင္ပါယာအပ်က္တြင္အစေပ်ာက္သြားခဲ့ေသာ ေခါမယဥ္ေက်းမႈ၏ သဘာဝသိပၸံပညာရပ္မ်ားႏွင့္ေခတ္သစ္ သဘာဝသိပၸံပညာရပ္မ်ားကို အသက္ဆက္ေပးခဲ့ေသာ သို႔မဟုတ္ေပါင္းကူးေပးခဲ့ေသာ ဆက္သြယ္ေရးတာဝန္ခံလည္းျဖစ္၏။ ထိုမွ်သာလွ်င္မဟုတ္ေသးေပ။ အာရဗ္လူ႔အစည္းအ႐ံုးဝင္မ်ားသည္ အာရွတိုက္ဖက္ရွိတ႐ုတ္ႏွင့္အိႏိၵယလူ႔အစည္းအ႐ံုးမ်ား ထူေထာင္ခဲ့ၾကေသာ အရပ္ရပ္ယဥ္ေက်းမႈမ်ားကိုပါ ဆက္ခံစုေဆာင္းခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္၏။ ဥေရာပလူ႔အစည္းအ႐ံုးမ်ားတြင္ ေခတ္သစ္သဘာဝသိပၸံပညာရပ္မ်ား ထူေထာင္ေရးႏွင့္တိုးခ်ဲ႕ေရးမ်ားအတြက္ အိႏိၵယႏွင့္ တ႐ုတ္လူ႔အစည္းအ႐ံုးမ်ား၏ အရပ္ရပ္ယဥ္ေက်းမႈမ်ားကိုပါ လက္ဆင့္ကမ္းခဲ့ၾကသူမ်ားလည္း ျဖစ္၏။ ထိုသို႔ဆိုလိုက္သည့္အတြက္ အာရဗ္လူ႔အစည္းအ႐ံုးသည္ ေခတ္သစ္ႏွင့္ ေရွးေဟာင္းအေရွ႕ႏွင့္အေနာက္တို႔ကို ဆက္စပ္ေပါင္းကူးေပးခဲ့သူမ်ားေလာက္သာ ျဖစ္သည္ဟု
မဆိုလိုေပ။ႏွစ္ေပါင္း၅၀ဝခန္႔မွ်တန္ခိုးေတဇာႀကီးမားခဲ့ေသာအာရဗ္လူ႔အစည္းအ႐ံုးဝင္မ်ားသည္ေရွးေဟာင္းေခါမႏွင့္ေခတ္ၿပိဳင္အာရွအရပ္ေဒသ
မ်ားမွဆက္ခံစုေဆာင္းခဲ့ေသာ အသိအလိမၼာတရားမ်ားကို သူတို႔စြမ္းပကားႏွင့္လည္းသူတို႔ဟာသူတို႔ တိုးခ်ဲ႕ျခင္းျပဳခဲ့ ၾက၏ " ဟုေဖာ္ျပထားသည္။
(ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္(၁၉၇၄)၊ သဘာဝသိပၸံ၊ စာ-၁၈၇)
ထို႔အျပင္ အာရဗ္လူ႔အစည္းအ႐ံုးႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈေခါင္းစဥ္ငယ္ေအာက္တြင္လည္း(၆)ရာစုႏွစ္မ်ားမွ(၁၁)ရာစုႏွစ္မ်ားအထိတန္ခိုးေတဇာႀကီးမားခဲ့
ေသာအာရဗ္ လူ႔အစည္းအ႐ံုးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈသမိုင္းကာလမ်ားအတြင္းအရပ္ရပ္ကုန္ထုတ္လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ကုန္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားအတား
အဆီးမရွိဖြံၿဖိဳးတိုးတက္ခဲ့သျဖင့္ သဘာဝ သိပၸံပညာရပ္မ်ား၏ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ေကာင္းျမတ္ေသာ ေရခံေျမခံမ်ား ျဖစ္လာၾက၏။
၄င္းျပင္အာရဗ္မ်ားသည္ကုန္ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရးႏွင့္ ခရီးသြားလာေရးမ်ားဖက္တြင္လည္းလြန္စြာအားေကာင္းခဲ့သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္ မဟုတ္သေလာ။ ေဖာက္ကားေရာင္းဝယ္ေရးအတြက္ သြားလာရင္းျဖစ္ေစ၊ ခရီးသြားလာရင္း ျဖစ္ေစ၊ အျခားအျခားေသာလူ႔အစည္းအ႐ံုးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား အသိအလိမၼာႏွင့္ အၾကားအျမင္မ်ားေကာင္းစြာစုေဆာင္းႏိုင္ခဲ့ၾကရာ၏။ ယင္းသို႔ျဖင့္ အာရဗ္မ်ားသည္ ေခါမယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ သဘာဝသိပၸံပညာရပ္မ်ားသာမက ပါးရွင္း၊ အိႏိၵယႏွင့္ တ႐ုတ္တို႔ထံမွလည္း ေကာင္းစြာစုေဆာင္းဆက္ခံႏိုင္ခဲ့ၾကရာ၏။ သို႔ရာတြင္ အာရဗ္မ်ားသည္
ဆက္ခံထိန္းသိမ္း႐ံုမွ်ေလာက္ႏွင့္ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲခဲ့ၾကသူမ်ား မဟုတ္ေပ။ေခါမယဥ္ေက်းမႈမွ ဆက္ခံရရွိခဲ့ၾကသည္ဆိုေသာ အေမြအႏွစ္မ်ားကို သူ႔ေခတ္ႏွင့္သူ႔အခါအေလ်ာက္ တိုးခ်ဲ႕ခဲ့ၾကသည့္နည္းတူ၄င္းတို႔ႏွင့္ေခတ္ၿပိဳင္မ်ားျဖစ္ၾကေသာအိႏိၵယႏွင့္တ႐ုတ္လူ႔အစည္းအ႐ံုးမ်ားမွခရီးသြား
ဟန္လြဲ ရရွိခဲ့ၾကေသာအရပ္ရပ္ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္အေတြ႕အႀကံဳမ်ား၊ အသိအလိမၼာမ်ားကိုလည္း ေကာင္းစြာတိုးခ်ဲ႕ျခင္း ျပဳခဲ့ၾက၏။ အိႏိၵယလူ႔အစည္းအ႐ံုးမ်ားမွ ရရွိခဲ့ၾကေသာ အကၡရာသခ်ၤာႏွင့္ ဒႆမဂဏန္းစနစ္မ်ားကို အာရဗ္သခ်ၤာပညာရွင္ႀကီးမ်ားသည္ က်ယ္က်ယ္
ျပန္႔ျပန္႔တိုးခ်ဲ႕ျခင္းျပဳခဲ့ၾကသည္မဟုတ္သေလာ။အလားတူပင္တ႐ုတ္လူ႔အစည္းအ႐ံုးမွရရွိခဲ့သည္ဆိုေသာသံလိုက္ဓါတ္ကိုလည္းအာရဗ္သေဘၤာ
သားမ်ားသည္ ေရေၾကာင္း ကူးသန္းသြားလာေရးအတြက္လမ္းၫႊန္အျဖစ္ျဖင့္ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသံုးျပဳခဲ့ ၾကသည္မဟုတ္သေလာ။ထိုမွ်သာ မဟုတ္ေသး။စကၠဴႏွင့္ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝေရးလုပ္ငန္းဆိုင္ရာအတတ္ပညာရပ္မ်ားကိုလည္းတ႐ုတ္လူ႔အစည္းအ႐ံုးမွတင္သြင္းယူငင္လာခဲ့ၿပီးေနာက္ ဥေရာပလူ႔အစည္းအ႐ံုးမ်ားသို႔ တင္ပို႔ျဖန္႔ျ့ဖဴးခဲ့ၾကသူမ်ားမွာအာရဗ္မ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည္ဆို၏။ " ဟူ၍ ေဖာ္ျပထားသည္ကိုေတြ႕ရပါသည္။
(ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္(၁၉၇၄)၊ သဘာဝသိပၸံ၊ စာ-၁၈၉)
က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္၏ အဆံုးအမႏွင့္ တမန္ေတာ္ျမတ္မုဟမၼဒ္သခင္၏လမ္းၫႊန္မ်ားကို နာခံက်င့္သံုးခဲ့ေသာ အာရဗ္လူ႔အစည္းအ႐ံုး၏ လူသားအက်ိဳးျပဳေဆာင္ရြက္ပံုမ်ားမွာဂုဏ္ယူေလးစားဖြယ္ရာျဖစ္ရပါသည္။က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္အေၾကာင္းဆက္၍ဆိုရေပဦးမည္။
က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္သည္ ေလာကခပ္သိမ္းအတြက္ အဆံုးအမေတာ္ျဖစ္သည္။ (ကုရ္အာန္ ေခြလိပ္ထားျခင္းက႑၊ ၈၁း၂၇)
ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္သည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ မုကၡပါဌ္ေတာ္ျဖစ္သည္။ ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္သည္ ယေန႔တိုင္ ကမၻာအရပ္ရပ္ရွိမြတ္စလင္မ္တို႔၏ လက္မ်ားတြင္လည္းေကာင္း၊ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္ကိုစ၊လယ္၊ဆံုးအာဂံုေဆာင္ထားၾကေသာ(ဟာဖစ္)အာဂမေရတို႔၏ႏွလံုးသားမ်ားတြင္လည္း
ေကာင္း၊ တည္ရွိေနေပသည္။ ကမၻာအရပ္ရပ္တြင္ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္ အေစာင္ေပါင္း၊ အသေခ်ၤ၊ အသခ်ၤာရွိျငား ေသာ္လည္းတစ္ေစာင္ႏွင့္
တစ္ေစာင္ ပုဒ္၊ ပဒ၊ သရ၊ သုညမွအစ ကြဲျပားမႈအလ်ဥ္းမရွိဘဲ ပကတိအတိုင္း လံုးလံုး လ်ားလ်ား တစ္မ်ိဳးတည္း တစ္စားတည္းပင္ရွိေနသည္မွာ ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္၏ ထူးျခားခ်က္တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။
(ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္း၊ အတြဲ၁၅၊ (၁၉၇၆)။ ေမာင္လာနာဃာဇီ မိုဟမၼဒ္ဟာရွင္၊အစၥလာမ္အယူဝါဒ။ စာ-၃၃၃)
ကုရ္အာန္ဟူေသာ ေဝါဟာရ၏ အဓိပၸာယ္မွာ မ်ားစြာရြတ္ဖတ္ေသာက်မ္းဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ကုရ္အာန္က်မ္းကို အစၥလာမ္ဘာသာဝင္တို႔က
အၿမဲရြတ္ဖတ္သရဇၩာယ္ ျခင္းျပဳၾကသည္။ ဤသည္ကိုရည္၍ စာေပေလ့လာသူတို႔က ယင္းက်မ္းသည္ ကမၻာေပၚရွိ လူဦးေရအမ်ားဆံုး ဖတ္႐ႈေသာ
က်မ္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုစမွတ္ျပဳၾကပါသည္။
[ေမာင္တင္ (၁၉၇၄)၊ အာရဗ္စာေပသမိုင္း၊ ကမၻာ့စာေပအၫႊန္း၊ (အိႏိၵယ၊အီရန္၊ အာရဗ္စာေပသမိုင္း)၊ စာ-၉၁၊ ရန္ကုန္၊ စာေပဗိမာန္]
အစၥလာမ္ဘာသာႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ဆရာေမာင္ဆုရွင္က ဤသို႔႐ႈျမင္ပါသည္။" အစၥလာမ္ဘာသာ၌ ဤအမည္နာမေတာ္ကပင္ နာခံျခင္း
(Submission to God)ဟူေသာအဓိပၸာယ္ကိုေဆာင္သည္ဟုနားလည္ရပါသည္။အရွင္ျမတ္၏အမိန္႔ေတာ္ကိုနာခံျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္း
သေဘာေပါက္ပါသည္။
ထို႔အျပင္ ဤဘာသာဝင္တို႔သည္ သဒၶါယံုၾကည္မႈရွိအပ္ေသာ စိတ္ထားကိုလည္း ပိုင္ဆိုင္သူမ်ားျဖစ္သည္ဟု သေဘာေပါက္ရပါသည္။ ထိုမွ်မက အစၥလာမ္ဘာသာဝင္မ်ားသည္ အခ်ိန္မွန္ဝတ္ျပဳဆုေတာင္းသူမ်ား၊ လွဴဒါန္းေပးကမ္းသူမ်ား၊ဝါေဆာင္သူမ်ား၊ ဘုရားဖူးခရီးသြားသူမ်ားအျဖစ္လည္း သေဘာေပါက္ရပါသည္။ကြ်န္ေတာ္တို႔အနက္ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုရလွ်င္ ဤဘာသာဝင္တို႔သည္ပင္လွ်င္သာတူညီမွ် ဝါဒက်င့္သံုးသူမ်ား၊ လူသားအခ်င္းခ်င္းကို ညီရင္းအစ္ကိုသဖြယ္သေဘာထားသူမ်ား၊ အခ်င္းခ်င္းၾကင္နာသနားတတ္သူမ်ား၊ ေလာကတြင္ အမွန္တရားဟူသည္ကို ယံုၾကည္လက္ခံလိုလားသူမ်ား၊ ဘာသာအဆံုးအမႏွင့္အညီေန႔စဥ္ က်င့္ႀကံအားထုတ္သူမ်ားဟူ၍ဆိုလွ်င္ လြဲမွားစရာအေၾကာင္းမရွိပါ။
လူ႕ယဥ္ေက်းမႈမ်ားထြန္းကားမႈ႐ႈေထာင့္မွၾကည့္လွ်င္ဤဘာသာတရားကိုသက္ဝင္ၾကည္ညိဳမႈမွအေၾကာင္းျပဳ၍ေပၚေပါက္ေသာလူ႔ေလာကေကာင္း
က်ိဳးေဆာင္ပညာရပ္မ်ားလည္း ဖြံ႕ၿဖိဳးျကြယ္ဝလာခဲ့သည္ကို ကမၻာ့သမိုင္းျဖစ္ရပ္မ်ား၌ေတြ႕ရပါသည္။ ထိုေကာင္းက်ိဳးေဆာင္ပညာရပ္မ်ားမွ အႏုပညာရပ္မ်ားဗိသုကာပညာသေဘာမ်ား၊ အေျခခံသိပၸံပညာအခ်က္အလက္မ်ား၊ဒႆနိကအေတြးအေခၚမ်ား၊ ေဆးဝါးကုသေရးပညာမ်ား၊ နကၡတ္ပညာရပ္မ်ား၊တရားဥပေဒဆိုင္ရာ အေတြးအေခၚမ်ား၊ စသည္တို႔ျဖစ္ၾကပါသည္။
[ေမာင္ဆုရွင္၊ (၁၉၉၈)၊ အိမ္နီးခ်င္းေကာင္းမ်ား တိုးပြားဖို႔၊ ျပည့္အားမာန္မဂၢဇင္း၊ ၃၂-၃၄]
အစၥလာမ္၏ ကိုယ္က်င့္တရားအႏွစ္ခ်ဳပ္
ဧကန္မုခ်၊ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ တရားမွ်တရန္ ေကာင္းမႈျပဳရန္ႏွင့္နီးစပ္သူတို႔အား ေထာက္ပံ့ကူညီရန္ အမိန္႔ပညတ္ေတာ္မူ၏။ ၄င္းျပင္ ထိုအရွင္ျမတ္သည္ စက္ဆုပ္ရြံရွာဖြယ္ လူမဆန္မႈမ်ား၊ မေကာင္းမႈမ်ားႏွင့္ မတရားက်ဴးလြန္မႈမ်ားမျပဳရန္ တားျမစ္ထားေတာ္မူ၏။ ထိုအရွင္ျမတ္သည္ အသင္တို႔အားအသိတရားျဖင့္ သတိထားႏိုင္ၾကေစရန္ ႏိႈးေဆာ္ေတာ္မူေလသည္။ (ကုရ္အာန္ပ်ားက႑၊ ၁၆း၉၀)
အစၥလာမ္က ျပဆိုိုိေသာ လူမႈေရးတရား
လူသည္ အစုအေဝး အသိုင္းအဝိုင္းႏွင့္ ကင္းကြာ၍မရပါ။ မြတ္စလင္မ္တိုင္းသည္ မိမိေနထိုင္ရာ ဇာတိ၊ တိုင္းျပည္၊ ႏိုင္ငံႏွင့္လူသားအားလံုးတို႔ အမွီျပဳရာေျမကမၻာစိုေျပသာယာေအာင္ ႀကိဳးပမ္းစြမ္းေဆာင္ရန္ တာဝန္ရွိသည္။
ထိုအသိတရားကို "အစၥလာမ္" က ဆံုးမၿပီးျဖစ္သည္။ က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္တြင္ ဤသို႔ မိန္႔ဆိုထားသည္။
အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ ေလာကအလွဆင္သူ၊ ေကာင္းက်ိဳးျပဳသူ၊ကုသိုလ္ တရားပြားမ်ားသူမ်ားကို ႏွစ္သက္ေတာ္မူသည္။
(ကုရ္အာန္၊ ဂါဝီက႑၊ ၂း၁၉၅)
အသင္တို႔သည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အား ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ၾကကုန္။၄င္းျပင္ အသင္တို႔သည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ႏွင့္ တြဲဖက္၍မည္သည့္အရာ
ကိုမွ်ႏိႈင္းယွဥ္ ကိုးကြယ္ျခင္း မျပဳၾကႏွင့္။ ၄င္းေနာက္ အသင္တို႔သည္ ေဆြမ်ိဳးနီးစပ္သူတို႔ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ မိဘမဲ့ကေလးမ်ားႏွင့္လည္းေကာင္း၊ သူဆင္းရဲတို႔ႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္ေသာအိမ္နီးခ်င္းတို႔ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္ျခင္းမရွိေသာအိမ္နီးခ်င္းတို႔ႏွင့္လည္း
ေကာင္း၊ အေပါင္းအေဖာ္တို႔ႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ခရီးသည္တို႔ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ မိမိတို႔ပိုင္ဆိုင္ေသာ ေက်းကြ်န္မ်ားႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ေကာင္းစြာ ဆက္ဆံၾကကုန္။ဧကန္အမွန္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ ေမာက္မာသူ၊ ဝင့္ဝါသူကိုႏွစ္သက္ေတာ္မမူေပ။ (ကုရ္အာန္ အမ်ိဳးသမီးက႑ ၄း၃၆)
လူသားအားလံုးတို႔သည္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု၏ အဖြဲ႕ဝင္ညီေနာင္မ်ားျဖစ္သည္။ (ကုရ္အာန္ ဂါဝီက႑ ၂း၂၁၃)
အို-လူသားတို႔၊ ဧကန္မလြဲ ငါအရွင္ျမတ္သည္အသင္တို႔အားေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္မိန္းမတစ္ေယာက္မွဖန္ဆင္းေတာ္မူခဲ့၏။ထို႔ျပင္ငါအရွင္ျမတ္
သည္ အသင္တို႔အခ်င္းခ်င္း တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ခြဲျခားသိျမင္မွတ္မိၾကအံ့ေသာငွာ လူမ်ိဳးစုအသီးသီး မ်ိဳးႏြယ္အသြယ္သြယ္ ျပဳလုပ္ေတာ္မူခဲ့၏။ ဧကန္စင္စစ္ အသင္တို႔အနက္ အျမတ္ဆံုးသူမွာ အက်င့္သီလအမြန္ျမတ္ဆံုးသူျဖစ္သည္။(ကုရ္အာန္၊ အတြင္းေဆာင္မ်ားက႑၊ ၄၉း၁၃)
ထို႔ေၾကာင့္ အစၥလာမ္အျမင္အရ လူကိုတန္ဖိုးျဖတ္ရာတြင္ ဥစၥာဓန၊႐ုပ္ရည္ ႐ူပကာယ၊ ရာထူးဌာနႏၲရတို႔ျဖင့္ တန္ဖိုးမျဖတ္ပါ။ လူ၏
အက်င့္သီလ၊ သိကၡာ၊ သမာဓိ၊ ပညာကိုသာအရင္းခံထား၍ တန္ဖိုးျဖတ္ပါသည္။
တမန္ေတာ္ျမတ္ မုဟမၼဒ္သခင္ကလည္း ဤသို႔မိန္႔ဆိုေတာ္မူပါသည္။ " လူတို႔အား၊ ၾကင္နာသနားမႈ မထားရွိသူကို အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ကလည္း
သနားၾကင္နာေတာ္မူမည္ မဟုတ္။" (မစ္ရွ္ကားသ္ဟဒီးစ္အမွတ္ ၄၇၂၈)
" အဖန္ဆင္းခံ ဟူသမွ်သည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ အိမ္ေထာင္စုႀကီးျဖစ္သည္။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ အႏွစ္သက္ေတာ္မူဆံုး အဖန္ဆင္းခံသည္
ထိုအိမ္ေထာင္ စုအက်ိဳးကို အေကာင္းဆံုးေဆာင္ရြက္သူျဖစ္သည္။" (မစ္ရွ္ကားသ္ဟဒီးစ္အမွတ္ ၄၇၇၃၂)
" ငယ္သူကို မသနား၊ ႀကီးသူကို မ႐ိုေသ၊ ေကာင္းမႈကို မၫႊန္ၾကား၊မေကာင္းရာကိုမျမစ္တားသူသည္ ငါတမန္ေတာ္ျမတ္၏ အုပ္စုဝင္မဟုတ္"
(မစ္ရွ္ကားသ္ဟဒီးစ္အမွတ္ ၄၇၈၁)
ဤသြန္သင္ခ်က္မ်ားသည္ လူမ်ိဳးမေရြး၊ ဘာသာမေရြး အဆင့္အတန္းမေရြး၊ လူသားအားလံုးအေပၚ ထားရွိရမည့္လူမႈေရး သြန္သင္ခ်က္မ်ားသာ
ျဖစ္သည္။အစၥလာမ္ဘာသာတြင္ မိဘဆရာသမား၊ သက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားအေပၚ ႐ိုေသေလးစားဂါရဝထားရန္ သြန္သင္ခ်က္မ်ားရွိပါသည္။ ထိုအခ်က္ႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍စာေရးဆရာႀကီး ဒဂုန္နတ္ရွင္က ဤသို႔ ႐ႈျမင္တင္ျပပါသည္။
ထို႔ျပင္ အေရွ႕တိုင္းသားျဖစ္သည့္ မြတ္စလင္မ္ဘာသာဝင္မ်ားကလည္းမိမိတို႔၏ ဘာသာယဥ္ေက်းမႈတစ္ရပ္ျဖစ္ေသာ မိဘဆရာသမားႏွင့္တကြ
သက္ႀကီးဝါႀကီးတို႔ကို႐ိုေသေလးစားစြာဆက္ဆံၾကရျခင္း၊ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရျခင္းစသည့္ကိစၥမ်ားျဖင့္စပ္လ်ဥ္းကာတဖြစီရ္ေခၚအစၥလာမ္
တရားေတာ္က်မ္းစာတြင္ေဖာ္ျပထားသည္။မိဘဘိုးဘြားသက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားႏွင့္ေက်းဇူးရွင္ဆရာသမားအပါအဝင္တို႔ကိုမ႐ိုမေသဆက္ဆံမိေသာ
အျပစ္သည္သူ႔အသက္သတ္ျခင္း၊ သူ႔ဥစၥာခိုးယူျခင္း၊ သူ႔မယားအား ျပစ္မွားျခင္းစသည့္မေကာင္းမႈတို႔ ထက္ ပိုမိုကာ အျပစ္ႀကီးေလးေသာ ဂိုနာဟ္ကဗ်ီရာေခၚ ျပစ္မႈႀကီးတစ္ရပ္ဟု ဆိုထားပါသည္။
တစ္ဖန္အဆိုပါမိဘဘိုးဘြားသက္ႀကီးဝါႀကီးႏွင့္ဆရားသမားေက်းဇူးရွင္မ်ားကိုေလးစားသမႈလုပ္ေကြ်းျပဳစုသူတို႔ကိုမူကားခိုဒါဇီခလာက္ရာဇီဟု
ဆိုေသာလူနတ္သာဓုေခၚျခင္း ဂ်ႏၷတ္ဆိုသည့္ နိဗၺာန္ဘံုသို႔ ေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း ဆိုထားျပန္သည္။
(ဒဂုန္နတ္ရွင္၊ (၁၉၈၉၊ ပူဇာပူဇနယ်နံ၊ စစ္ျပန္မဂၢဇင္း၊ ၄း၈၉-၁၇-၁၉)
အစၥလာမ္ဘာသာ၏ လူမႈေရးေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားအေပၚ ဆရာႀကီးပါရဂူက ဤသို႔သံုးသပ္တင္ျပဖူးပါသည္။
" အစၥလာမ္ဘာသာ၌လည္း ပရဟိတလုပ္ငန္းသည္ ႀကီးမားေသာအခန္းက႑က ပါဝင္ေနသည္။ ကုရ္အာန္က်မ္းစာ၌ မြတ္စလင္မ္အားလံုးသည္
ညီရင္းအစ္ကိုမ်ား ျဖစ္ၾက၏။ ထိုေၾကာင့္ အခ်င္းခ်င္း ရန္ၿငိဳးထားၾကေသာညီအစ္ကို သားခ်င္းမ်ားကို ေသြးစည္းေအာင္ျပဳလုပ္ရမည္။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ကိုထိတ္လန္႔ေၾကာက္ရြံ႕ပါ။သင္သည္က႐ုဏာရွင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါေစဟုမိန္႔ဆိုထားသည္။လူတို႔၏ညီအစ္ကိုသားခ်င္း
ဘဝကိုထုတ္ေဖာ္ေျပာျပထားျခင္းျဖစ္သည္။အစၥလာမ္ဘာသာဝင္မ်ား၏ပရဟိတေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကိုေနရာအေတာ္မ်ားမ်ား၌ေတြ႕ျမင္သိရွိရသည္။ မဟာဗႏၶဳလပန္းၿခံလမ္း (ဘားလမ္း)၌ရွိေသာမြတ္စလင္မ္ေဆး႐ံုသည္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကစၿပီး လူနာမ်ား၏ ခိုကိုးရာျဖစ္လာခဲ့သည္။ ကလကတၲားၿမိဳ႕ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း၏ အနီး၌ရွိေသာမြတ္စလင္မ္ေဆး႐ံုႀကီးသည္ ကလကတၲားၿမိဳ႕ရွိ ေဆး႐ံုႀကီးမ်ားထဲတြင္ တစ္ခုအပါအဝင္ျဖစ္သည္။ အိႏိၵယျပည္ အျခားၿမိဳ႕မ်ား၌လည္း မြတ္စလင္မ္ကုသိုလ္ျဖစ္ေဆး႐ံုမ်ားကို အေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႔ျမင္ရသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ အစၥလာမ္ဘာသာ
ဝင္မ်ားႀကီးမွဴးၿပီး ဖြင့္လွစ္ထားေသာ လူအို႐ံုမ်ားလည္းရွိသည္။ တခ်ိဳ႕ရပ္ကြက္မ်ား၌ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္မ်ားသည္ မူလတန္းေက်ာင္းမ်ား၌ ေက်ာင္းတက္ႏိုင္သည့္အေျခအေနမရွိေသာ ဆင္းရဲေသာ သားသမီးမ်ားကို ေက်ာင္းစရိတ္ေထာက္ပံ့ေနၾကသည္။"
[ပါရဂူ၊ (၂၀ဝ၂)၊ သမဂၢါနံတေပါသုေခါ၊ သုခအစစ္ႏွင့္ သုခအတု၊ ၂၅-၂၆]
ျမန္မာစာပါေမာကၡ ဆရာတကၠသိုလ္ေမာင္ေမာင္ႀကီးကလည္း "လူ႔အသည္း" ဟူေသာ ေဆာင္းပါးတြင္ ဘာသာတရားအသီးသီးကို နာယူက်င့္
သံုးသူတို႔ထားရွိအပ္ေသာ သေဘာထားကို ေဖာ္ျပပံုမွာလည္း မွတ္သားဖြယ္ျဖစ္သည္။" ကမၻာေပၚ၌ ဘုရားအဆူဆူ ပြင့္ခဲ့ၾကသည္။ ဘာသာအသီးသီး
ေပၚေပါက္လာ၏။ ယခုေခတ္သို႔ ကူးခဲ့ၿပီ။ ကိုးကြယ္မႈသည္ ဖြားခါစကေလး၏ေသြးသား၌႐ိုးတြင္း ျခင္ဆီထိေအာင္ စြဲၿမဲပါလာ၏။ မိဘေဆြမ်ိဳးတို႔ ကိုးကြယ္ေသာဘာသာအတြင္း၌ ႀကီးျပင္းလာ၏။ မိမိလည္း ထိုဘာသာဝင္ျဖစ္လာေတာ့သည္။"
ရံဖန္ရံခါ အျခားဘာသာတို႔ကို ႐ႈတ္ခ်၏။ ေစာ္ကားတတ္၏။ " မိမိကိုးကြယ္ေသာဘာသာ၌အယူသည္းေလအျခားဘာသာကို႐ႈတ္ခ်ေလေလျဖစ္၏"
ဟုေဖာ္ျပထားသည္။ထို႔အျပင္ "ဘာသာဝင္တစ္ဦးသည္အျခားတစ္ဦး၏ယံုၾကည္မႈကိုအေလးဂ႐ုျပဳကာထိုသူ၏မ်က္စိျဖင့္ထိုသူစြဲလမ္းယံုၾကည္
သကဲ့သို႔ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ၾကည့္႐ႈပါက ထိုသူျမင္သကဲ့သို႔လိုက္၍ျမင္ရေပလိမ့္မည္။အဘယ္သို႔လွ်င္အယူဝါဒခ်င္းကြဲျပားေပေတာ့အံ့နည္း "
ဟုလည္း ဆိုထားသည္။လူ႔အသည္းေဆာင္းပါးအဆံုးတြင္ " ေနဝင္လုဆဲဆဲ ဗလီေမွ်ာ္စင္ထက္မွေကာ္ေဇာကေလးကို ခင္းလ်က္ အေနာက္ဘက္သို႔ မ်က္ႏွာမူကာ မိမိတို႔ဘာသာအတိုင္း သံေနသံထားျဖင့္ ဝတ္ျပဳရန္ ႏိႈးေဆာ္လိုက္ေသာ အသံကို နားေထာင္ရင္းၾကည္ညိဳစိတ္သန္းေသာ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ မိမိဝတ္ထားေသာ " ဂ်ဴဗာ၊ အခ်္ကန္႔ႏွင့္ကိုရ္တာ" တို႔ကိုျပဳျပင္ကာ ပုဆစ္ဒူးတုပ္ နဖူးေျမထိ ဦးခ်ေသာ မဟာမက္
ဘာသာဝင္ကို ျမင္ရပံုလည္း ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာပင္။ေလာက၌ အဘယ္ဘာသာလွ်င္ လူ႔စိတ္ကို မၫြတ္ႏူးႏိုင္ေအာင္ ရွိေပအံ့။
ဘာသာတရားဆိုရာ၌လည္းလူ႔အသည္းႏွလံုးသားအတြင္း၌ကိန္းေအာင္းေသာယံုၾကည္မႈပင္ျဖစ္ေတာ့သတည္းဟုဆိုထားပံုမွာႏွစ္သက္စရာျဖစ္ရပါ
သည္။အသိဥာဏ္ပညာ အေျမာ္အျမင္သည္ ႀကီးမားေသာ ေကာင္းမႈတစ္ရပ္ျဖစ္သည္ဟု က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္ ဂါဝီက႑ ၂း၂၆၉တြင္
ေဖာ္ျပဆိုထားပါသည္။ ႏွစ္ဘဝသခင္ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ တမန္ေတာ္ျမတ္မုဟမၼဒ္သခင္ကလည္း " ပုခက္တြင္းမွ သခ်ႋဳင္းထိ ပညာရွာမွီးၾကေလာ့"
ဟုဩဝါဒျပဳပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ အသိပညာရရာရေၾကာင္းရွာမွီးဆည္းပူလ်က္ ဘာသာသာသနာ၏ အဆံုးအမကိုခံယူကာ သီရိေဂဟာတမွ် ခ်မ္းေျမ့ေပ်ာ္ရႊင္ သာယာလွပေသာ မိသားစုဘဝကို ထူေထာင္ၾကပါမည္။ ပညာျဖင့္ ေလာကကို အလွဆင္သူမ်ားျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါမည္။
ေမာင္သန္းဝင္း(ရန္ကုန္တကၠသိုလ္)
က်မ္းကိုး စာရင္း
ဆုရွင္ေမာင္၊ (၁၉၉၈)၊ အိမ္နီးခ်င္းေကာင္းမ်ားတိုးပြားဖို႔။
ျပည့္အားမာန္မဂၢဇင္း၊ ရန္ကုန္၊
ျမန္မာမြတ္စလင္မ္အမ်ိဳးသားေရးရာအဖြဲ႕ခ်ဳပ္။
တင္ေအာင္၊ ဗန္းေမာ္၊ (၁၉၇၄)၊ သဘာဝသိပၸံ၊ ရန္ကုန္၊ သင့္စာေပ။
ထင္၊ ေမာင္၊ (၁၉၇၄)၊ ကမၻာ့စာေပအၫႊန္း(အိႏိၵယ၊ အီရန္၊ အာရဗ္စာေပသမိုင္း)။
ရန္ကုန္၊ စာေပဗိမာန္။
နတ္ရွင္၊ ဒဂုန္၊ (၁၉၈၉)၊ ပူဇာစပူဇေနယ်န၊ စစ္ျပန္မဂၢဇင္း၊ ၄/၈၉၊ ၁၇-၁၉)
ပါရဂူ၊ (၂၀ဝ၂)၊ သုခအစစ္ႏွင့္ သုခအတု(အေတြးစာစုမ်ား)။
ရန္ကုန္၊ ဖူလံုစာေပ။ ေမာင္ေမာင္ႀကီး တကၠသိုလ္ (၁၉၆၄)၊ လူ႔အသည္း၊
စာမ်က္႐ႈ။
ရန္ကုန္၊ က်ံဳေပ်ာ္စာေပ။
ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္း၊ အတြဲ-၁၅၊ (၁၉၇၆)၊ ရန္ကုန္၊ စာေပဗိမာန္။
သန္းထြန္း၊ ေဒါက္တာ၊(၂၀ဝ၁)၊ ေက်ာ္စြာ ၁၀ဝပထမတြဲ။
ရန္ကုန္၊ အင္ၾကင္းဦး။